Artykuły

postheadericon Co rodzic powinien wiedzieć w nowym roku szkolnym 2017/2018?

Broszura MEN (1)

postheadericon Rowerem przez świat!

 

 Nadeszła wiosna, kurteczki zmieniamy na lżejsze, na nogach królują adidaski, a marzeniem każdego starszego przedszkolaka jest piękny rowerek, którym można przyjechać do przedszkola i pokazać podczas spaceru kolegomJ

Rodzice powinni uczyć dzieci jazdy na rowerze, bo to ważny element ich rozwoju – podkreślają psycholodzy. A maluchy nie trzeba do tego długo namawiać, bo rower to dla nich gwarantowana zabawa.

 

Każde dziecko rozwija się inaczej, dlatego nie można określić jednego wieku do nauki jazdy na rowerze dla wszystkich. Psycholodzy dziecięcy twierdzą jednak, że maluchy można zacząć uczyć od 3-4 roku życia, gdy te wykształciły już zdolność pedałowania i koordynacji niezbędnej do sterowania kierownicą. Rodzice nie powinni starać się przyspieszać tego procesu na siłę, bowiem jazda na rowerze powinna się dziecku kojarzyć z czymś przyjemnym, a nie niemiłym obowiązkiem. Kluczem do nauczenia dziecka prawidłowej jazdy na rowerze jest regularne podkreślanie aspektu zabawy oraz częste chwalenie dzieci podczas nauki. Pomocne bywają też rowerki biegowe, na których już najmniejsze smyki z powodzeniem mogą pędzić ucząc się utrzymywania równowagi. 
 
Podstawy bezpieczeństwa

 

– Kupując dziecku rower, wybierzmy taki, który jest dostosowany do jego wieku i wzrostu. Jazda na zbyt dużym nie będzie sprawiała dziecku przyjemności i stanowi poważne zagrożenie dla jego bezpieczeństwa – uważa Ida Leśnikowska-Matusiak z Instytutu Transportu Samochodowego, ekspert programu „Bezpieczeństwo dla wszystkich” . – Jeżeli po zejściu z siodełka, dziecko może dotknąć podłoża całymi stopami, a przerwa między ramą roweru a kroczem wynosi minimalnie 2 cm, wówczas rower jest dobrany prawidłowo.

 

Przepisy Ruchu Drogowego

 

Dziecko w wieku poniżej 7 lat jedynie pod opieką innego rowerzysty w wieku powyżej 10-u lat (należy tu założyć, że osoba opiekująca się posiada kartę rowerową, prawo jazdy lub jest osobą pełnoletnią). Dziecko w wieku do 7-u lat może samodzielnie poruszać się częścią drogi przeznaczoną wyłącznie dla pieszych (chodnik). Ograniczenia nie obowiązują również w strefie zamieszkania.

Z punktu widzenia przepisów, dziecko w wieku do 7-u lat jadące na rowerze pod opieką osoby dorosłej traktowany jest jako pieszy. Z dzieckiem poniżej 7 roku życia po chodniku może również poruszać się rowerzysta- opiekun.

W przypadku dziecka w wieku 7-10 lat mamy do czynienia z pewną luką prawną i brakuje konkretnych regulacji. Strażnik miejski z którym przeprowadziłam rozmowę na temat prawideł poruszania się po drogach dzieci- rowerzystów, stwierdził, iż dziecko w wieku 7-10 lat może poruszać się w dalszym ciągu po chodniku i jest traktowane wówczas jak pieszy.

W przypadku dziecka w wieku powyżej 10-u lat:

·         może poruszać się samodzielnie po drodze (bez opieki) wyłącznie jeśli posiada kartę rowerową;

·         jeśli nie posiada karty rowerowej – może poruszać się po drodze pod opieką osoby starszej lub posiadającej co najmniej kartę rowerową.

·         poruszanie się po chodniku podlega zasadom ogólnym

·         z dzieckiem w tym wieku nie można jeździć po chodniku jako pieszy

postheadericon Rola wyrazów dźwiękonaśladowczych.

ROLA WYRAZÓW DŹWIĘKONAŚLADOWCZYCH W ROZWIJANIU MOWY DZIECKA 3,4- LETNIEGO.

Wyrazy dźwiękonaśladowcze – onomatopeje w sposób naturalny potrafią wyrazić otaczające nas zjawiska dźwiękowe. Poprzez swoją naturalność umożliwiają dziecku w prosty sposób porozumiewanie się z otoczeniem i stanowią pewien etap rozwoju jego werbalnych kontaktów z innymi ludźmi. Są pierwszymi, naturalnymi słowami dziecka, powiązanymi z określonym znaczeniem. Mowa małego dziecka jest sama w sobie zjawiskiem wspaniałym. Dziecko wsłuchuje się w dźwięki otaczającego je świata i próbuje je naśladować. Są to zarówno głosy zwierząt, ptaków, sprzętów mechanicznych (klakson samochodu, dzwonek telefonu, warkot odkurzacza, stukanie klocków, pocieranie ręką po papierze itp.), jak i głosy ludzi rozmawiających między sobą lub przemawiających bezpośrednio do dziecka. Z tych dwóch rodzajów dźwięków powstają wyrazy dźwiękonaśladowcze. Pojawiają się one w mowie każdego dziecka pod koniec pierwszego i na początku drugiego roku życia. Z jednej strony są one łatwiejsze do wymówienia od wyrazów używanych w mowie potocznej (np. „muuu” -„krowa”), a z drugiej oddają więź emocjonalną z otaczającym dziecko światem.Wyrazy dźwiękonaśladowcze pomagają w osiągnięciu umiejętności słuchania i uczą skupiania uwagi. Im bardziej są znane, bliskie dziecku, tym lepiej są słyszane, identyfikowane i przyswajane. Stanowią okazję do ciekawej zabawy językowej. Podczas zabaw warto używać takich onomatopei, które nauczą dziecko różnicowania głosek opozycyjnych, przykładowo:

·        dźwięcznych i bezdźwięcznych: puk, puk, buch; sss…(ciche i lekkie syczenie węza)- bzz…(głos osy głośny i mocny)

·        twardych i zmiękczonych: pyk , pyk (stukot) – pik, pik (bicie serca); hop, hop (podskoki) – hip, hip (okrzyk radości); pif – paf; bim – bam – bom; tik – tak;

·        ustnych i nosowych: muuu… (krowa) – puk, puk (pukanie); meee… (koza) – beee… (baran);

·        syczących i szumiących: cyk, cyk (zegarek) – czcz, czcz (jazda pociągu);

·        przedniojęzykowych i tylnojęzykowych: tutu… (auto) – kuku (kukułka); tap, tap (piłka) – kap, kap (woda).

Drodzy rodzice zachęcam was do wspólnej zabawy rozwijającej mowę waszej pociechy.

                                                            Opracowała : Katarzyna Łosiewicz

postheadericon Dziecko i ekrany

Zapraszamy na filmik edukacyjny stworzony przez naszą nauczycielkę –kliknij w poniższy obrazek, lub link poniżej

ekrany

„Przedszkolak i ekrany”

 

postheadericon 50 ZDAŃ- POWTARZAJ JE DZIECKU JAK NAJCZĘŚCIEJ

Bardzo często zdarza się, że okazując wsparcie, zadowolenie czy wiarę w dziecko ograniczamy się do najprostszego „dobrze”, „bardzo dobre” lub „świetnie, brakuje nam precyzji wypowiedzi, tak niezbędnej do budującej informacji zwrotnej. Ekaterina Kes psycholog dziecięcy i rodzinny opracowała listę zdań, które znacząco poprawiają komunikację z dzieckiem. Wystarczy, że podczas codziennych zabaw i rozmów zaczerpniesz  ich esencję i wyrazisz emocje, odczucia swoimi zdaniami, a pobudzisz swoje dziecko do pięknego rozwoju, oraz wzrastania w poczuciu własnej wartości.
OKAŻ WSPARCIE MÓWIĄC:

  • Ufam Ci!
    • Wierzę w Ciebie!
    • Szanuję Twoją decyzję.
    • To nie jest takie łatwe, ale wiem, że się Ci uda.
    • Robisz to dobrze.
    • Jak tego dokonałeś?
    • Pokaż mi jak to robisz!
    • Robisz to lepiej niż poprzednio. Jesteś w tym coraz lepszy!
    • Wydaje mi się, że robisz to dobrze.

DOCEŃ WYSIŁEK I WŁOŻONY TRUD:

Czytaj »

BIP
Kalendarz
Listopad 2017
P W Ś C P S N
« Paź    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  
Login